Voorwoord publicatie van de Filmhub Zuid-Holland (Dirk 09-06-2023)

Tegenwoordig groeien kinderen  op met films, games, videoclips en animaties. Van jongs af aan kijken en luisteren ze naar bewegende beelden met muziek. De wereld komt naar hen toe via tablet, televisie, smartphone, gameapparatuur, digiborden en via grote schermen in de bioscoop of de openbare ruimte. Er is geen ontkomen aan. Deze generatie heeft meer ervaring met beelden en muziek dan alle generaties hiervoor. Zo kijken baby’s van negen maanden gemiddeld al meer dan een uur per dag naar een scherm. Het lijkt dus logisch om filmeducatie centraal te stellen in de kunstzinnige oriëntatie op scholen voor (voortgezet) speciaal onderwijs. Om samen met de leerlingen bewust films te kijken en te maken en te onderzoeken wat er allemaal achter dat scherm gebeurt. Maar niets is minder waar. Uit de Monitor Cultuureducatie primair onderwijs (2019) blijkt dat op een derde van de (v)so scholen wel leerlijnen worden ontwikkeld voor tekenen, handenarbeid en muziek, maar niet of nauwelijks voor film en mediakunst. Slechts twee procent van de scholen geeft aan film regelmatig te gebruiken in de kunstlessen.
De deskundigheid van groepsleerkrachten in het speciaal onderwijs is - volgens de scholen zelf - het grootst bij tekenen en handvaardigheid. Over de gehele linie lijken leerkrachten minder vertrouwen te hebben in hun vaardigheden rondom film en mediakunst. Dat is jammer, want waarschijnlijk onderschatten zij zichzelf. Ook leerkrachten leven tegenwoordig immers in een digitale wereld en kijken op hun telefoon naar Facebook, Instagram of het nieuws via bewegende beelden. Misschien is filmeducatie wel een te groot woord en roept dat een barrière op? Of zijn leerkrachten toch wat minder ervaren dan hun leerlingen en hebben zij eerst ondersteuning nodig van de filmdocent?

Verder lezen? Zie: Filmhub Zuid-Holland:

https://filmeducatie.nl/inspiratie/filmeducatie-voor-het-speciaal-onderwijs?current_hub=zuid-holland